سرمقاله قلم انجمن 13

محمد احسانی

(نویسنده این یادداشت از نشریات مستقل دانشگاه محسوب نمی‌شود اما از آنجا که موضوع یادداشت به نشریات مستقل هم مربوط می‌شود در اینجا مطلب را آوردیم. این یادداشت سرمقاله قلم انجمن شماره 13 است.) 

از اسفند 83 که اولین نشریه مستقل دانشجویی دانشگاه را به نام پرژیا به چاپ رساندم تا امروز که نزدیک به 5/2 سال از آن زمان می‌گذرد، شمار فراوانی نشریات مستقل به این جمع اضافه شده‌اند. اولین نشریات مستقلی که بعد از پرژیا قدم در این راه گذاشتند و در بهار 84 منتشر شدند، نشریات ژینو (نشریه دو زبانه‌ي فارسی، کردی) و اِستون (نشریه‌ي دو زبانه‌ي فارسی، بلوچی) بودند. پس از آن نشریات مستقل دیگری هم به این جمع پیوستند که از مهمترین آنها می‌توان به پنجره، ندای آغاز و سربداران اشاره کرد. این نشریات مستقل دانشجویی از بدو تاسیس تا کنون با مشکل کمبود امکانات روبرو بوده‌اند. این کمبود امکانات شامل چاپ نشریه، کاغذ، کامپیوتر، اینترنت و دفتر کار بوده است.

در سال‌های آغازین تاسیس نشریات مستقل معاونت دانشجویی، فرهنگی وقت (دکتر مریدی) سه شماره‌ی اول نشریات مستقل را در تیراژ 250 نسخه به مانند تمامی نشریات دیگر دانشجویی به چاپ می‌رساند. با گذر زمان و افزایش شمار نشریات دانشجویی، شورای فرهنگی دانشگاه قانونی در مورد نشریات مستقل به تصویب اعضای وقت خود رساند که در آن 150 نسخه از هر نشریه‌ی مستقل را با بودجه‌ي دانشگاه به چاپ برساند. این قانون چندان جنبه‌ي اجرایی نیافت زیرا با رفتن دکتر مریدی از معاونت دانشجویی و انتصاب دکتر محمودی به این سمت در مهرماه 84، نشریات مستقل از هرگونه کمک مالی از سوی دانشگاه محروم گردیدند. از این زمان به بعد نشریات مستقل دانشجویی با اتکا به فضای تبلیغاتی و فروش نشریات خود توانستند به چاپ برسند و نمونه‌های موفقی چون 2 شما‌ره سالنامه‌ي پرژیا، 18 شماره از نشریه‌ی پنجره و 6 شماره از نشریه سربداران در حالی انتشار یافتند که از گرفتن حتا یک برگ کاغذ از دانشگاه محروم مانده‌ بودند. در حال حاضر نیز هیچ قانون عادلانه‌ای درباره‌ي نشریات دانشجویی در دانشگاه وجود ندارد و تمامی مدیران مسئول نشریات به ویژه مستقل‌ها در تلاش‌اند تا از امکانات دانشگاه به سهم خود بهر‌ه‌ی کافی و عادلانه‌ای را ببرند.

از اوایل مهرماه 85 که مدیر مسئولی نشریه‌ی قلم انجمن را به صاحب امتیازی انجمن اسلامی اقتصاد بر عهده داشتم و به عضویت کمیته‌ي ناظر بر نشریات دانشگاه سیستان و بلوچستان هم درآمدم عمده‌ي فعالیت خود را در پیگیری مطالبات حقوق مسلم نشریات مستقل گذاشتم. زیرا با وجود اینکه به عنوان مدیر مسئول نشریه‌ي یک تشکل در آن کمیته حضور داشتم اما خود از مشکلات نشریات مستقل اطلاع کامل داشتم. در آن ایام ریاست جلسات کمیته‌ی ناظر بر عهده‌ي دکتر محمودی و به دبیری دکتر شیخ (مدیرکل امور فرهنگی) برگزار می‌شد. یکی از اقدامات موثر و مطلوب آن زمان در جهت نظم بخشیدن به وضعیت نشریات دانشگاه نامه‌ای بود که از طرف جمعی از نشریات به شورای فرهنگی نوشتیم. در آن نامه تمامی مشکلات نشریات را از جمله کمبود امکانات کامپیوتری و اینترنت، دفتر کاری، چاپ نا مطلوب و با کیفیت پایین، مشکلات مربوط به فروش نشریه و مواردی اینچنینی را مکتوب نمودیم. نامه‌ای که هر چند برای بررسی بیشتر هنوز هم در میانه‌ي راه شورای فرهنگی و کمیته‌ی ناظر سرگردان است.

امروز دستاورد تلاش‌های مدیران مسئول و نمایندگان آنان در کمیته‌ي ناظر در راستای تحقق اهداف تمامی نشریات به ویژه نشریات مستقل عملی نمی‌گردد مگر با پیگیری نمایندگان جدید مدیران مسئول در کمیته‌ی ناظر. آقایان اسکافی و سیمیاری و خانم داوری که از روز سه شنبه به نمایندگی مدیران مسئول در کمیته‌ي ناظر بر نشریات درآمده‌اند اکنون مسئولیتی سخت برعهده دارند.

ابراهیم اسکافی که خود نماینده‌ی یک نشریه مستقل است و مرتضی سیمیاری و زینب داوری که مدیران مسئول نشریات انجمن اسلامی هستند اکنون می‌توانند با پیگیری حقوق نشریات دانشجویی تلاش‌های یک سال گذشته مدیران مسئول نشریات را در راستای احقاق حقوق و دریافت امکانات عادلانه، محقق گردانند. بر ما مدیران مسئول و دست‌اندکاران نشریات دانشجویی است که ایشان را در این راه یاری دهیم.