کامران ثابتی
(مدیر مسؤول مترجم و ویراستار پنجره)
هر انسانی صرفنظر از جایگاهش تعریفی از سیاست دارد، اما به واقع سیاست به چه معنا است؟ در این یادداشت از سیاستهای کلان کشوری و لشگری سخن نمیگویم و میخواهم اصل سیاست یا رفتار سیاسی را کمی تحلیل کنم. به نظر من سیاست به معنی انجام کاری است که با توجه به شرایط موجود بیشترین نفع و کمترین ضرر را به سیاستمدار یا سیاستگذار برساند. این را قبول دارم که سیاست از دروغ و نیرنگ کاملاً جدا نیست، ولی سیاستمداران باید توجه داشته باشند که اولاً نیرنگبازیشان باید نفعی درخور داشته باشد که ارزش خراب شدن شخصیتشان را داشته باشد و ثانیاً اصلاً در نتیجه تغییرات قابل توجهی ایجاد کند و باید تا جایی که ممکن است به اصول اخلاقی پایبند بود و هر کاری ارزش نیرنگبازی ندارد. غرض از این مطلب روشن کردن افکار کسانی است که به قول خودشان بنا بر آموزههای ماکیاولی عمل میکنند و رفتار خود را توجیه میکنند.
البته تردید دارم که این دوستان از سیاست ماکیاولی هم چیزی بدانند. در انتخابات نمایندگان مدیران مسؤول نشریات دانشگاهی در دانشگاه سیستان و بلوچستان اتفاقی رخ داد که بسیار غیرسیاسی و نابخردانه بود. قبل از این انتخابات، انجمنهای اسلامی و نشریات مستقل با هم ائتلاف کرده بودند ولی انجمن اسلامی اقتصاد درست در زمان انتخابات کاری کرد که هیچ سیاستمدار خردمندی ممکن نبود انجام دهد. به این دلیل که آنها اگر به عهد خود وفا میکردند و به ائتلاف رأی میدادند همهچیز با رضایت طرفین تمام میشد و نتیجهی نهایی فرقی نمیکرد (البته ممکن بود جای نفر اول و دوم عوض شود که اصلاً مهم نبود) پیشبینی این وضعیت هم اصلاً کار سختی نبود، چون خارج از نشریات مستقل و نشریات انجمنهای اسلامی کاندیدای قوی دیگری وجود نداشت. ولی آنها اصلاً حسابشده عمل نکردند و با رأی ندادن به ائتلاف ثابت کردند که سیاستی را آموختهاند که صرفنظر از نتیجه و عملکرد، بدنامی و بیاعتباری را هم به دنبال داشت. این سیاستمداران به جای این که بر شمار دوستان خود بیفزایند به دنبال قدرتنمایی و شاخه و شانه کشیدن برای کسانی هستند که حداقل کمی با آنها همفکر و همراه هستند. به هر حال امیدوارم که این تشکل کمی بیشتر با سیاست آشنا شود و به قول و قرارها پایبند باشد.
